kunstboeken (naast de kunst)


bibliotheek / library Van Abbemuseum, Eindhoven, 5 oktober t/m 13 november 2004
bestaat uit:
— 22 lege vitrines voorzien van een nieuwe stoffen achterwand
— een affiche in een oplage van 22 waarvan 1 opgehangen en 21 in een vitrine
- 22 errata in de vorm van aluminium blokjes van 15 x 15 x 15 mm
- het naar achteren schuiven van alle boeken in de bibliotheek

artbooks (beside the art)
library Van Abbemuseum, Eindhoven
october 5 - november 13 2004
consists of:
- 22 empty vitrines equipped with a new backboard made of cloth
- a poster in an edition of 22, one attached to a vitrine and 21 in a vitrine
- 22 errata in the form of aluminium of 15x15x15 mm
- the sliding to the backboard of all the books in the library




















(gesprek tussen gerlach en koop gevolgd door een afgebroken interview)

[english translation below]

—En dan naar achteren schuiven tot het niet verder gaat. Alle boeken stuk voor stuk en dus niet meerdere tegelijk.
—Ik las ergens dat boeken die omgekeerd in de kast staan een obscene indruk maken, een aanstootgevende indruk. Waarin zou ’m dat zitten? Dat je de achterkant van iets ziet?
—Ik denk in het omdraaien ervan, dan zie je het naakte.
Boeken tegen de achterwand geschoven, is dat ook aanstootgevend?
Dit? Het is een beetje slordig, maar niet heel erg.
—Een beetje slordig is niet erg. Nee wacht, we dwalen af. Het moet anders. Begin maar opnieuw.
Geeft niet.
—Toe dan.
—Oké. Achter de boeken is altijd ruimte, maar nu niet meer. De geheime bergplaats is weg.
—Ja, voor de drank. Na je dood ruimt iemand je huis op en dan staat het achter de boeken vol met lege flessen.
—Hier zijn geen drankflessen. Ook geen andere dingen. Ook geen dingetjes.
—Deze bibliotheek is gewoon te nieuw hè, daar kan nog helemaal niets achter zitten.
—Eh, nog even over die flessen.
—Ja.

—Een fles drank is vol en een drankfles is leeg. Ik bedoel door te drinken verplaats je de drank naar voren. Of de fles naar achteren. Van fles drank naar drankfles.
—Taal hè. En in volle toestand zijn het twee losse woorden en in lege toestand zijn ze samengeklonterd tot een woord. Beetje raar wel.
Hoedanook. Zonder het affiche is het verschuiven van de boeken een sculptuur.
—Maar dat is toch goed? Het verschuiven der boeken.

—Het verschuiven der boeken. Het verschuiven der boeken. Wat is dan het affiche zonder verschoven boeken?
—Een uitnodiging denk ik, of een instructie. Een lang-dradige instructie. Anders klopt het weer niet.
—Een gebruiksaanwijzing inderdaad. Zo doe je het. Maar het hoeft ook weer niet. Niet per se.
—Affiche en boeken samen. Wat is dat eigenlijk?
Weet ik niet.
—Ik eigenlijk ook niet.
(Op dit moment komt er iemand binnen die meteen op gerlach en koop afgaat. Zij tonen echter geen tekenen van herkenning. Ontmoeting, handenschudden enzovoort.)
—OP JULLIE VERZOEK DOE IK DIT INTERVIEW.
—O ja.

—O ja.
—MAAR EERST: WAAR IS HET VOOR. DAT ZOUDEN JULLIE EIGENLIJK MOETEN VRAGEN HÈ? NOU VOORUIT: WAAR IS HET VOOR? PUBLICITEIT?
—Niet echt geloof ik, het is voor het affiche.
—DAT ÍS PUBLICITEIT.
—Normaal wel, maar nu zijn we er niet zo zeker van.




(conversation between gerlach en koop followed by an interview that’s cut short)


—And then slide backwards until it won’t go any further. One book at a time and not several at once.
I read somewhere that books back to front in the bookcase give an obscene impression, an offensive impression. How come? To see the reverse, the back of something?
—I think it’s in the turning, you see everything.
Books pushed against the backboard, is that also offensive?
—This? It’s a bit careless, but not much.
—A bit careless isn’t that bad. No wait, we are digressing. It needs to be different. Start again.
—That’s ok.
—Come on.
—Allright. Behind books there always is space, but not any more. The secret hiding place is gone.
—Yes, for the alcohol. After you’re dead somebody cleans the house and finds all these empty bottles behind the books.
—No liquor bottles here. No other things either. Not even gadgets.
—This library is just not old enough, isn’t it, there can’t be anything behind it.
—Erm, about the bottles again.
—Yes.
—A bottle of liquor is full and a liquor bottle is empty. I mean by drinking you move the liquor to the front. Or the bottle backwards. From bottle of liquor to liquor bottle.
—Language, right? And when full it’s three words and when empty the word ‘of’ has disappeared. Weird, isn’t it?
—Whatever. Without the poster sliding the books is a sculpture.
—But that’s good isn’t it? The sliding of the books.
—The sliding of the books. The sliding of the books. What’s the poster without books shifted?
—An invitation I think, or an instruction. A tedious instruction. Otherwise it doesn’t make sense.
—A manual indeed. That’s how to do it. But it isn’t necessary. Not really.
—Poster and books together. What are they?
—Dunno.
—Me neither actually.
(At this moment someone comes in and immediately heads towards gerlach en koop. They show no sign of recognition however. Meeting, handshakes and so on and so forth.)
—AT YOUR REQUEST I’M GOING TO DO THIS INTERVIEW.
—Right.
—Right.
—BUT FIRST: WHAT’S IT FOR? ERM, SHOULDN’T YOU BE ASKING ME THAT QUESTION? AH WELL, NEVER MIND: WHAT’S IT FOR? PUBLICITY?
—Not really, I think, it’s for the poster.
—THAT IS PUBLICITY.
—Normally it is, but we’re not so sure now.